INHOUD AVICULTURA september 2003
Een kleine greep uit de artikelen die u in ons septembernummer kunt vinden:
--------------
Onze hobby en business op de Veluwe.
Hoe Ermelo en Elspeet op een zeer moderne en oeroude wijze de handen ineen
slaan.
"Onze liefhebberij mag niet door business worden beheerst" horen we
vaak. Is deze mening gevoed door angst? Koudwatervrees? Of onbekendheid? En
wat is beheersen? Moeten we onze structuur weer maken zoals zo'n 75 jaar geleden?
Ook nu nog zijn grote namen als Giesbers, Wilton en Hoogendijk verbonden aan
zeer bijzondere ereprijzen. Of moet alles maar zo blijven zoals het de laatste
30 jaar is?
Een relaas van een poging om nieuwe wegen in te slaan.
--------------
De Otten-Dynastie
A.G.M. Otten, Bart van der Vlis en Jeroen Borgman, gedrieën 'de Otten-Dynastie' vormend, zo kan je dat met gepaste eer noemen. In Noord-Holland is de naam Otten al sinds heel lang een begrip, die naam staat synoniem voor totale inzet voor onze liefhebberij, al generaties lang. Het 'Otten-bloed' kregen Bart van der Vlis en Jeroen Borgman mee van moederszijde, en zeer tot zijn genoegen kon oom Otten bij zijn neefjes al op jonge leeftijd vaststellen dat de hobby-genen overerfd waren. Ook de andere kant van de hobby: het besturen, het initiatiefnemen en het organiseren, blijkt inmiddels duidelijk bij de neven in het bloed te zitten. Een boeiend relaas van Elly Vogelaar en Nico van Benten.
--------------
Het Pavloffhoen weer in het nieuws
In Avicultura van november 2002 verraste Bjorn Hedman ons met nieuws over het Pavloffhoen, een zeer oud Russisch hoenderras, dat voor het eerst in 1768 werd vermeld. Een meesterstuk van de fokkers uit die periode, een ras dat nu nog met de nodige mysteries is omgeven. Er schijnt nog een tweede vorm van de Pavlovs te bestaan, of beter, een vijfde, want de Pavlov kende al vier basistypes. Het wijkt volkomen af en is nog aantrekkelijker om te zien, niet in het minst door de porseleinkleur! AVICULTURA bezocht verschillende fokkers in Rusland. Een dubbelartikel van Bernhard Hanskamp en Hans Ringnalda.
--------------
De Duitse Schoonheidspostduif bij twee experts bekeken: Berend Beekhuis en Frans de Nijs in Vaassen.
Het aantal fokkers van dit fraaie ras loopt terug in Nederland, terwijl het ras juist in het thuisland, bij onze Oosterburen razend populair is. In Duitsland zijn inzendingen van meer dan 3500 Duitse Schoonheidspostduiven op een Haupt Sonderschau meer regel dan uitzondering. Nico van Benten bezocht twee fokkers in Vaassen. Hij raakte onder de indruk van hun enthousiasme. Het werkt dus echt, enthousiasme kun je overbrengen, maar waarom heeft dit ras dan zo weinig aanhangers vraag je je dan af?
--------------
Een springconcours voor konijnen
Wat houdt "konijnspringen" in? Konijnspringen is in Zweden begonnen. Wat doet een konijn nu? Kort gezegd: het springt over een hindernisje terwijl de eigenaar het aan een lijntje houdt. Het doel is om meer met een konijn of met konijnen bezig te zijn en er daardoor meer plezier aan te beleven dan enkel door het te verzorgen en tentoon te stellen. Er ontstaat ook een nauwe band tussen de eigenaar en het konijn. En, uiteraard, ontmoet men veel meer liefhebbers van en door deze nieuwe bezigheid. Het springen met konijnen breidt zich snel uit. Springend beschreven door Gerrit Grooten.
--------------
Franse Hangoren bij Sikke Damstra
De Franse Hangoor is één van die rassen die vanaf de eerste aanblik vertederend op je overkomen. Velen genieten van deze goede lobbesen onder de konijnen. Om te keuren zijn het over het algemeen rustige, gemakkelijk te hanteren konijnen en veel rustiger dan Vlamen of Groot Lotharingers, die nog weleens zenuwtrekjes vertonen op de keutafel. Gerrit Grooten ging op bezoek bij Sikke Damstra.
--------------
Oranje mollen
In AVICULTURA 7/8 stond een artikel over oranje mollen. Omdat dat op een zwartwit pagina was drukken we de foto hiernaast in kleur af. De heer Kuntkes uit Veendam reageert.
--------------
Van de kant af gezien
U kunt natuurlijk de knop indrukken en u laten verstrooien,
nee, dit laatste is niet goed, het zou inhouden dat u dood was, u laten verpozen
door het zien van een of ander TV spelletje. Zij zijn er in overvloed; letterspelletjes,
spelletjes waarbij een deelnemer met zijn vinger een neusgat dicht knijpt
en vervolgens met een of twee vingers op zijn arm trommelt. Zij gerust, uw
intelligentievermogen wordt hierbij niet op de proef gesteld, erger nog;
er wordt, gezien de producten die de reclamejongens voor de diverse banken
samenstellen, zelfs verwacht dat u helemaal niet over enige vorm van intelligentie
beschikt. Nu is dit laatste niet zo verwonderlijk als men al zappend op een
andere zender ziet dat de halve bevolking is samengestroomd om naar een rottig
opgedroogde volkszanger te luisteren. Zouden zij eigenlijk wel luisteren
naar die gast, die aanstalten maakt om de microfoon op te vreten en het ding
alvast onder spuwt, waarna hij plots de kop achterover gelijk een poolhond
woe - woe - woeffff jankt? Ik heb in een vorige woonplaats een buurman gehad
met achter in zijn tuin een kennel waarin twee van die Husky's zaten. Op
maanverlichte nachten gaven die twee zo'n concert dat ik mijn bed ervoor
uit kwam om ademloos te genieten.
Maar ja, niemand van de buren had vooraf gesnoven of pillen ingenomen dus dan
kan dat niet, toen heette dat burengerucht. Nu staat het optreden van die sproeier
aangekondigd op de culturele pagina. Hiermee zij aangetoond dat alles wat gedrukt
is op wat voor pagina dan ook niet altijd het lezen waard is.
Bij geruchte heb ik vernomen dat in deze uitgave van dit blad, in onze taal
en omtrent onze hobby te verschijnen of verschenen nieuwe boeken worden beschreven.
En daar kunnen wij blij mee zijn, mits er niet omwille van ons kleine taalgebied
en dus kleine oplage te veel in de oorspronkelijke tekst gesnoeid is.
Laat ik mij voorzichtig uitdrukken en dan nog alleen omtrent het onderwerp
waar ik iets benul van heb.
Wijlen de heer Witkamp was destijds doende een standaardwerk te schrijven over
konijnen, een bijbel die alle tot dan toe verschenen werk op dit gebied, ook
in het buitenland, ver in de schaduw zou stellen.
Helaas, de man overleed en de watervogelkenner uit Woerden, de heer Van der
Mark - ook reeds lang ten hemel - heeft bekant tachtig procent van de tekst
ingekort of weggestreept. De reden hiervoor, klein taalgebied en betaalbaarheid,
is, zij het moeilijk, toch aanvaardbaar. Echter om de dan overgebleven teksten
vol te proppen met voedings- en medicamentenmerken is onverteerbaar, nog niet
zo erg als zijn krielen- en kippenboekjes, maar toch.
Wat dit betreft hebben Coen Gelein en Rinus Verhelst, zij het ook beknopt,
beter werk afgeleverd en dat is nog lang niet gedateerd. Ik had eigenlijk iets
heel anders aan u willen schrijven, maar ook dit is een hobby die blijkbaar
uit de klauwen kan lopen.
I. Ouwehand
--------------
Korte inhoud vanaf begin september ook inclusief foto's op onze website www.avicultura.net
Nieuwsgierig naar al dit moois? Schaf eens een Avicultura-proefabonnement* aan.
Na storting van € 13,25 op gironummer 813912 t.n.v. V.B.C. te Delft worden
eerstvolgende 3 nummers toegezonden. Informatie via vbc@xs4all.nl
------------------------------------------------------------------