INHOUD MAANDBLAD AVICULTURA

Een kleine greep uit het komende Avicultura-nummer van januari 2004:

Nieuwe dieren voor Instituut Savelberg in Koningslust

Kou, regen en zelfs sneeuw op die bewuste 24ste oktober 2003, maar wát een animo om die mensen daar te helpen! Weken voorafgaand aan die vrijdag hebben velen stad en land rond gebeld, gemaild en heen en weer gereden om dieren te verzamelen voor de ‘herbevolking’van Savelberg. Op onmenselijke wijze werden de dieren van de verstandelijk gehandicapten doodgeslagen tijdens een 'ruiming', op zeer menselijke wijze kregen de kinderen dieren terug. Een aangrijpend verslag van Andrea Heesters.

--------------

De Hagenaar, een steeds zeldzamer wordend Amsterdams duivenras

Misschien zijn er op dit moment nog vijf fokkers van dit ras, maar daarmee houdt het ook echt op. En we mogen ons daarbij gelukkig prijzen dat er onder dat handjevol fokkers nog enkele fanatieke liefhebbers zijn, die dit ras nog wel aan de volgende generatie zullen doorgeven. Maar daarna? Rond het jaar 1949 genoot het ras in Amsterdam een grote bekendheid en populariteit vanwege zijn buitengewone vliegeigenschappen. Opvallend is dat de Hagenaar juist altijd in Amsterdam een grote aanhang heeft gekend, terwijl het ras in Den Haag nauwelijks bekend was. De Hagenaar was een jager die de groep duiven mee nam en de klit uit elkaar trok, waardoor er kansen ontstonden om de losvliegende, niet meer bij een groep behorende duiven met de brasser (de lokduif op het kruishout) naar beneden te lokken en te vangen. Een boeiend artikel van Nico van Benten over deze ‘vliegduif’.

--------------

Gebruikskruisingen deel 3 - Broilers

Elke kip, ongeacht voor welk doel hij eerder gebruikt is, zal uiteindelijk in de pan belanden, zo staat te lezen in Fundamentals in poultry breeding, een Amerikaans boek uit 1921. In dat opzicht was het dan ook ten zeerste aan te bevelen om pluimvee te fokken met 'tafelwaarde', zodat, als die tijd gekomen was, er een goede bout te consumeren zou zijn. Men had destijds een sterke voorkeur voor wit-vellige vleesrassen. In dit derde deel over gebruikshybriden beschrijft Elly Vogelaar de historie en achtergronden van de huidige broilers.

-------------- 

Het Chaams hoen, een oud Hollands hoenderras

Een met uitsterven bedreigt hoen uit Midden- en West Brabant is terug van weggeweest. Het Chaams hoen, plaatselijk de “Kaamse kiep”, werd tot begin vorige eeuw ten zuiden van Breda op vele boerenerven gehouden als nuthoen. Het stond bekend als een zeer gehard ras wat zich op de schrale Brabantse zandgronden goed wist te handhaven. Naast een relatief hoge eierproductie stonden vooral de kapoenen (gecastreerde hanen) bekend om hun specifieke heerlijke vleessmaak. Het Chaams hoen raakte in de vergetelheid en werd eind vorige eeuw zelfs met uitsterven bedreigd. Door de inzet van steeds meer sympathisanten neemt de populariteit van dit ras gelukkig weer toe. Langzaam maar zeker kan men, vooral in Chaam en omstreken, dit fraaie landhoen weer in volle glorie aanschouwen. Ad Taks laat u in woord en beeld kennismaken met dit ras in opstanding.

-------------- 

Pleegmoeders voor onze sier- en watervogels

Tegenwoordig bestaan er zeer goede broedmachines, waarmee je uitstekend eieren van watervogels gedurende het hele broedproces kunt bebroeden. Maar net als vroeger worden vele watervogeleieren nog ‘natuurlijk aangebroed’, meestal gedurende een periode van 1 tot 2 weken, en pas daarna overgeheveld naar de machine. Onder natuurlijk broeden wordt verstaan het onder een eend, kip of andere vogel laten uitbroeden van de eieren. Vanzelfsprekend behoeft de eend of kip niet persé haar eigen eieren uit te broeden. In zo’n geval spreken we over pleegmoeder, en bij Lachduiven over pleegouders, omdat hierbij beide vogels zich met de opfok bezighouden. Nico van Wijk zet voor u een aantal mogelijkheden op een rij.

--------------

Het Gentse Baardkonijn, geen sant in eigen land!

Eerder dan 1961 is er in de Belgische kleindierliteratuur niets over een baardkonijn of iets gelijkaardigs te vinden. En dat om de eenvoudige reden dit bijzondere konijn pas rond 1960 in België is ingevoerd. In 1961 presenteerde Raoul Verwulgen enkele baardkonijnen op de kleindiertentoonstelling van ‘Het Neerhof’in Gent. Bij de keurders en ook het grote publiek deed dit ras, voorgesteld als ‘Gentse Baarden’veel stof opwaaien. Het Gentse Baardkonijn is een markant en zeldzaam ras dat in België op het punt van uitsterven staat. ‘Red het baardkonijn’was de oorspronkelijke en dramatische titel boven dit artikel, maar door vrij recente exporten naar Duitsland schijnt er een klein lichtje in de duisternis te branden en lijkt het ras voorlopig van uitsterven behoed. Sta ons toe om u mee te slepen in het verhaal van een bijzonder ras dat om aandacht smeekt! Een diepgravend onderzoek van Bert Driessen.

--------------

Rasbespreking en jaarvergadering bij de konijnenkeurmeestersvereniging

Zaterdag 26 april 2003 zou de jaarvergadering en de theoretische bespreking van de nieuwe creaties en enkele andere rassen gehouden worden. Zou! Want de vogelpest, die zoveel leed veroorzaakte, raakte op haar hoogtepunt. Uit oogpunt van zorgvuldigheid en omdat veel konijnenkeurmeesters ook hoenders of watervogels hebben, ging 26 april niet door. Wat er allemaal al niet in het honderd gejaagd is, denk ik achteraf. Volstrekt onnodig heeft het ministerie duizenden rasdierfokkers de stuipen op het lijf gejaagd. Maar genoeg daarover op deze plaats, het is gelukkig achter de rug, al laat het diepe sporen, zeg maar kloven achter. Mijmeringen van Gerrit Grooten aan het begin van zijn uitgebreide verslag van wat de konijnenkeurmeesters bezighield.

--------------

Ardense voskop

De Ardense voskop behoort tot de Belgische zeldzame schapenrassen. De Ardense voskop heeft eeuwenlang de Ardense weiden en kasteelgronden begraasd. Bert Driessen maakte een korte impressie met foto's van Hans Ringnalda.

--------------

Internationale ontmoeting Meissner Hangoorfokkers

De Meissner Hangoorfokkers zijn ook dit jaar in het 1^e weekend van september in Altenau bijeengekomen voor de bespreking van de verbetering van dit ras. Het bijzondere van Altenau is, dat alle kleindierenverenigingen hun eigen accommodatie hebben op één complex buiten de stad. Een grote gedenksteen bij de kantine laat zien waar de konijnenfokkers sinds 1992 hun onderkomen hebben. Bernhard Ritter en Piet Koster doen verslag. De foto’s zijn van Hans-Jürgen Fieber.

--------------

Fokken en showen met Dalmatiër cavia's

Een Dalmatiër cavia is een witte cavia met vlekken op zijn rug, flanken, schouders en buik. In Engeland zijn ze erkend in de eenkleurigen en in de agoutikleuren. De Dalmatiër cavia wordt ook in Nederland gefokt en gehouden, maar is, ondanks dat ze ongeveer 3x voor erkenning op zijn geweest, nog steeds niet erkend. Deze door zijn tekening zeer aantrekkelijke cavia wordt in dit artikel tot in de finesses omschreven en getoond door Anneke Vermeulen.

--------------