INHOUD MAANDBLAD AVICULTURA
Een kleine greep uit het komende Avicultura-nummer
van februri 2004:
Blijdorp
Ons doel is België; een heerlijk land, gastvrij, Bourgondisch en met veel eigen streekrassen. We gaan een bezoek brengen aan Blijdorp, een instelling voor mentaal gehandicapten in Buggenhout, en dan speciaal de kinderboerderij. Onze belangstelling werd gewekt op de Europese Watervogel Show in Veenendaal; daar zaten eendenrassen die wij alleen maar van namen in een boekje kennen. Bij het bestuderen van de kaart van België, - we hebben een hekel aan verloren te rijden zoals men in België zegt-, zien we dat het plaatsje Buggenhout het middelpunt is van een heel bijzondere streek: als je een cirkel van 40 km rond Buggenhout trekt krijg je het oorsprongsgebied van een groot aantal Belgische konijnen-, duiven-, eenden-, kalkoenen- en hoenderrassen. Een bijzonder verslag over een bijzondere reisdoel, van Dirk de Jong en Elly Vogelaar.
--------------
Gebruikskruisingen deel 4 –De alternatieve mestkip
Hebben de commerciële pluimveefokkers, in hun pogingen om kippenvlees te produceren in zo kort mogelijk tijd en met zo weinig mogelijk voer, vergeten wat de klanten werkelijk willen eten? Mooier dan de opmerking die ik tegenkwam op een Filippijnse website kan ik het zelf niet formuleren: “We zijn misschien een beetje ouderwets, maar wát verlangen we naar Lola’s good old flavorful tinola, of sinampalukan, en haar speciale pinaupung manok; je kan onmogelijk dezelfde, oude vertrouwde smaak aan deze gerechten brengen met de witte fabriekskippen, want die smaken niet naar kip!”Het is geen fabeltje; een scharrelkip smaakt écht anders. Helaas hebben de meeste mensen die pakweg ná 1960 geboren zijn, nooit anders geproefd dan die weke fabriekskippen; ook de kunst om van scharrelkip een feestdis te maken is verloren gegaan. Het vierde deel van de serie, waarin Elly Vogelaar ook de hybriden de aandacht geeft die zij verdienen.
--------------
Negerhoenders? Ayam Cemani, de Toverkip
Gelukkig komt het af en toe nog voor dat er iets behoorlijk nieuws onder de zon is. Op een van zijn reizen door Indonesië werd hij attent gemaakt op het bestaan van zuivere zwarte kippen, kippen met volledig zwart vlees enz. Ze werden ayam Cemani genoemd (Indonesisch: ayam=kip, cemani = gitzwart). Zwarte veren, zwarte kopversierselen, poten huid, en zelfs van binnen zwart, zei men. Uiteraard golden deze kippen als heel bijzonder. Zij zouden magische krachten bezitten en worden vaak gebruikt als offerdier in geval van ziekte, of om geluk te brengen bij de bouw van een huis, kantoorgebouw, brug of iets dergelijks. Inmiddels tentoongesteld in Erlensee, Hannover en op Oneto, én erkend. Jan Steverink beschrijft zijn belevenissen.
--------------
De King
De King, het oudste Amerikaanse ras, was bij zijn ontstaan een witte duif. Het ras werd in 1890 door Harry Baker gecreëerd in een poging een ras te brengen wat zowel productief als vleesduif én mooi van verschijning zou zijn. In de totstandkoming van dit ras speelden o.a. Malthezers, Postduiven, Romeinen en Mondains een belangrijke rol. In 1892 besloot Harry Baker zijn ras tot koning (KING) van de duivenrassen uit te roepen, vandaar ook de naamgeving. De witte King werd als productieduif razend populair. In latere jaren werd de King ook in andere kleuren, zoals blauw, dun, rood en geel gefokt en het aantal kleuren breidt zich nog steeds uit; zo zijn daar als laatste Andalusisch blauw, Opaal en de Indigo-kleuren bijgekomen. Een interessante rasbeschrijving door Jan Jacobs.
--------------
Ook Theo Ruigrok laat ze vliegen
Er valt de laatste tijd een toenemend aantal sierduivenfokkers vast te stellen die hun duiven weer laten vliegen. De gedachte hierachter is zonder uitzondering dat een duif eigenlijk bedoeld is om te vliegen en meer specifiek moet een hoogvlieger, “hoog”kunnen vliegen en een tuimelaar kunnen “tuimelen”. Wanneer er uitsluitend op schoonheid wordt gefokt, dan loop je het risico dat bepaalde fundamentele zaken op de achtergrond dreigen te raken. Dat geldt niet alleen voor het vliegen maar evenzo voor broedgedrag, eiproductie en resistentie tegen bepaalde ziekten. Nico van Benten ging bij zo'n vliegduivenfokker op bezoek.
--------------
Belevenissen in Brugge
Je moet eigenlijk een beetje gek zijn, om zo je hobby uit te voeren: Op donderdagavond een keuring in Beilen, tegen je gewoonte in al voor de eindkeuring naar huis. Om 12 uur 's avonds nog even je dieren voeren, naar bed en dan om 4 uur in de ochtend weer in de auto om te gaan keuren in Brugge, bij onze vrienden van de Angora-club. Maar ja, zo’n keuring in een ander land, daar moet je toch wat voor over hebben. Martin Kok doet verslag, de foto's zijn van Hans Ringnalda.
--------------
Rhön- en Zwartgrannenshow in Roszdorf op 18-19 oktober 2003
Sinds enkele jaren kennen we in Nederland de Berkendwergen en het Zwartgrannenkonijn. Beiden zijn voorlopig erkend, de Kleurdwerg met berkentekening voor een tweede periode van 3 jaar. De reden daarvoor is niet de kwaliteit maar het aantal fokkers; dat zijn er volgens de huidige standaardcommissie nog te weinig. Maar daar komt snel verandering in! Omdat de basis in Nederland nog wat smal is, ligt het voor de hand om in het land van oorsprong te kijken. Gerrit Grooten brengt u volledig op de hoogte.
--------------
De Saffraan Cavia
Tijdens een hokbezoek bij miss Cheryl Proctor uit Blackpool (G.B.) kwamen we in aanraking met een grote groep Saffraan gekleurde cavia’s, verdeeld over verschillende rassen. Deze kleurslag is in Nederland niet erkend, maar komt op zeer kleine schaal voor. In Engeland is deze kleurslag sinds 1993 volledig erkend. In 1973 kwam de Saffraan kleurslag als een spontane mutatie te voorschijn uit een kruising Roodoog Goud X Roodoog Goud; twee cavia’s (1-1) in een nest van 4 stuks waren Saffraankleurig. Ze waren groter dan de Goudkleurige jongen, zeer goed van type en met een fraaie regelmatige kleur. De Saffraan is tegenwoordig populair in Engeland en wordt door vele fokkers gehouden. Anneke Vermeulen-Slik beschrijft ze.
--------------
Korte inhoud vanaf begin februari ook inclusief foto's op onze website www.avicultura.net.
Nieuwsgierig naar al dit moois? Schaf eens een Avicultura-proefabonnement aan.
Na storting van €14,- op gironummer 813912 t.n.v. V.B.C. te Delft worden
eerstvolgende 3 nummers toegezonden. Informatie via vbc@xs4all.nl
of tel.: 015-2563762